Pochwica

Na początku chciałabym odpowiedzieć na pytanie, czym różni się „białe małżeństwo” od związku nieskonsumowanego. „Białe małżeństwo” jest związkiem, w którym obydwie osoby świadomie decydują się na brak seksu waginalnego (mogą dopuszczać np. petting lub stosunki oralne). Jest to wspólna decyzja partnerów, oparta najczęściej na ich światopoglądzie i wyznaniu. Z kolei związek nieskonsumowany może być źródłem cierpienia dla partnerów. Mówimy tutaj o niemożności odbycia stosunku waginalnego.

Najczęstszą przyczyną niemożności odbycia stosunku jest pochwica, czyli mimowolne zaciśnięcie mięśni znajdujących się u wejścia do pochwy, co uniemożliwia wprowadzenie penisa (lub nawet palca). Może temu towarzyszyć odruch obronny ciała przejawiający się ściśnięciem ud, wygięciem kręgosłupa i napięciem pośladków, odchyleniem głowy. W skrajnej formie pochwicy niemożliwe jest odbycie badania ginekologicznego oraz wprowadzenie tamponu, a mimowolny skurcz mięśni może pojawiać się na samą myśl o penetracji.

Wyróżnia się kilka rodzajów pochwicy:

  • Pierwotna – występująca od pierwszych prób penetracji czy samodzielnego wprowadzenia palca do pochwy. Uniemożliwia inicjację seksualną i często powoduje u kobiet myślenie, że „coś jest ze mną nie tak”.
  • Wtórna – pojawia się po jakimś czasie, po udanych stosunkach waginalnych. Może być spowodowana traumą seksualną (molestowaniem, gwałtem).
  • Immisyjna – w tym rodzaju możliwe jest wprowadzenie do pochwy tamponu czy badanie ginekologiczne z użyciem wziernika, zacisk mięśni pojawia się dopiero podczas próby penetracji

Przyczyny występowania można podzielić na organiczne i psychiczne.

Do najczęstszych przyczyn organicznych należą: może mieć związek z algopareunią, czyli tyłozgięciem macicy powodującym ból i dyskomfort podczas głębokiej penetracji. Jej powodem mogą być również zmiany w obrębie zewnętrznych narządów płciowych – otarć, owrzodzeń, ran. Również zbyt gruba błona dziewicza może uniemożliwiać penetrację powodując doznania bólowe. Stąd też warto przede wszystkim skorzystać z konsultacji ginekologicznej aby wykluczyć przyczyny medyczne.

Wśród przyczyn niemedycznych wymienia się lęk – przed bólem związanym z defloracją i współżyciem, przed zajściem w ciążę, przed naruszeniem ciała oraz strach, że pochwa jest „zbyt wąska” aby członek się w niej zmieścił. Może być również objawem nieprawidłowego rozwoju psychoseksualnego, rygoryzmu religijnego wyniesionego z domu oraz przekonań dotyczących seksualności. Pojawia się również jako reakcja na traumę seksualną. Może pojawić się w wyniku braku akceptacji partnera seksualnego – zbyt delikatnego, pasywnego i wycofującego się, z zaburzeniami wytrysku lub erekcji.

Friedman wymienił trzy typu kobiet cierpiących na pochwicę:

  • Typ Brunhildy – u tego typu kobiet występuje konflikt między miłością i agresją, nie chcą się „podporządkować” mężczyźnie
  • Typ Śpiącej Królewny – charakteryzuje się infantylną postawą wobec seksu, dodatkowo może być przekonana, że członek partnera jest „zbyt duży” i zrobi jej krzywdę
  • Typ Królowej Pszczół – potrzeba seksualna zostaje zastąpiona przez potrzebę macierzyństwa, posiadania i wychowania potomstwa

Wśród najczęstszych zaburzeń współwystępujących wymienia się hipolibidemię, czyli obniżony popęd seksualny, dyspareunię, czyli ból podczas prób odbycia stosunku oraz anorgazmię, czyli brak orgazmu.

Jakie są skutki pochwicy?

Przede wszystkim dziewictwo w małżeństwie/długotrwałym związku i związek nieskonsumowany. Im dłużej trwa ten stan, tym bardziej kobieta warunkuje się na nieudane współżycie. Kobieta może odczuwać poczucie winy, może mieć obniżoną samoocenę i stany depresyjne. Z kolei partner kobiety dotkniętej pochwicą często doświadcza poczucia odrzucenia. Mogą się u niego pojawić zaburzenia seksualne wtórne do pochwicy partnerki: zaburzenia pożądania, erekcji i wytrysku.

Dobra wiadomość jest taka, że w większości przypadków pochwica ma bardzo wysoki wskaźnik wyleczalności, a sama terapia trwa kilka miesięcy. Dla wielu pacjentek takim przełomowym momentem, w którym decydują się na terapię (i jednocześnie dającym duże szanse jej powodzenia) jest chęć zajścia w ciążę. Do innych czynników rokujących jest prawidłowe libido i zdolność do orgazmu, miłość do partnera i jego współdziałanie.

Leave a Reply

%d bloggers like this: