Przedwczesny wytrysk

Częstym pytaniem zadawanym przez pacjentów jest to, ile powinien trwać stosunek. Nie ma wytyczonych norm dla długości trwania zbliżenia, ponieważ jest to kwestia indywidualna każdej pary, zależna od ich potrzeb, preferencji, a także od okoliczności. Pojawia się jednak wątpliwość, kiedy można mówić o przedwczesnym wytrysku.

Jak definiujemy?

Wytrysk przedwczesny jest dysfunkcją seksualną charakteryzującą się ejakulacją niemal zawsze przed lub w trakcie 1 minuty od penetracji pochwy członkiem (wrodzony) lub znacznym skróceniem czasu do wytrysku po wprowadzeniu członka do pochwy (nabyty). Drugą cechą charakterystyczną jest niezdolność do opóźnienia wytrysku podczas większości stosunków. Stan ten pociąga za sobą negatywne stany emocjonalne oraz unikanie współżycia.

Przyczyny

Może być efektem wyuczonych wzorców uprawiania seksu – np. w pośpiechu, w obawie, że ktoś może wejść do sypialni. Stosunki przerywane, które, nie dość, że wbrew obiegowej opinii absolutnie nie są metodą antykoncepcji, mogą powodować wytrysk przedwczesny. Innym powodem mogą być problemy emocjonalne mężczyzny (zaburzenia lękowe, stres) lub problemy w związku. W dużo rzadszych przypadkach jest to zaburzenie uwarunkowane genetycznie lub neurobiologicznie.

Czy zawsze jest to zaburzenie?

W niektórych sytuacjach mężczyzna może doświadczać szybszego niż zazwyczaj wytrysku. Dzieje się tak na przykład podczas kontaktów seksualnych z nową partnerką, bardzo silnych bodźców pobudzających, dłuższym okresie abstynencji seksualnej, braku odpowiednich warunków, przemęczenia. Również w młodym wieku mogą zdarzać się przedwczesne w odczuciu mężczyzny wytryski. Jest to spowodowane wysoką reaktywnością seksualną oraz brakiem lub niewielkimi wcześniejszymi doświadczeniami seksualnymi.

Postępowanie

Pierwszym krokiem powinno być zgłoszenie się do seksuologa, który zbierze szczegółowy wywiad oraz zaleci dalsze konsultacje ze specjalistami – najczęściej urologiem lub psychiatrą. Po postawieniu diagnozy najczęściej wdraża się leczenie farmakologiczne (stąd też konieczna jest konsultacja lekarska) oraz różnego rodzaju treningi behawioralne mające na celu opóźnienie i poprawę kontroli nad wytryskiem. Ważnym elementem spotkań z seksuologiem jest również psychoedukacja oraz zapobieganie wtórnym wobec dysfunkcji problemom partnerskim.

Leave a Reply

%d bloggers like this: