Recenzja: Odwrócona relacja

Odwrócona relacja była jedną z premier, na które czekałam z niecierpliwością. Z jednej strony dlatego, że bardzo mnie ciekawi problem parentyfikacji, z drugiej – spotykam się z tym zjawiskiem w gabinecie, stąd też buduję bazę literatury pomocnej w tym obszarze.

Opisana jest problematyka związana z rodzicami lękowymi, depresyjnymi, nie radzącymi sobie z gniewem, stosującymi przemoc, w trakcie separacji lub rozwodu, borykających się z uzależnieniem od substancji psychoaktywnych oraz w trakcie choroby somatycznej.

Książka jest napisana bardzo przystępnym językiem, Autorka w miarę możliwości unika żargonu psychologicznego lub dość dokładnie go wyjaśnia. Stąd też pozycja ta będzie odpowiednia również dla innych osób pracujących z dziećmi, jak i dla samych rodziców. Jest też dosyć przejrzyście zredagowana, dzięki czemu czyta się ją szybko i przyjemnie.

Odwrócona relacja jest podzielona na dwie części. Pierwsza opisuje poszczególne problemy na gruncie teoretycznym – przytacza wypowiedzi dzieci i nastolatków, podaje statystyki dotyczące zjawiska (niestety, odnoszą się one stanu rzeczy jedynie z Wielkiej Brytanii), opisuje, jak konkretny problem oddziałuje na dziecko i co może u niego powodować. Każdy rozdział zawiera również wskazówki, jak przeprowadzić rozmowę terapeutyczną – jakich słów używać, co warto powiedzieć i jak się zachować, żeby pomóc dziecku. Zdecydowanie na plus jest również odnoszenie się do najnowszych badań podczas omawiania krótko- i długofalowych skutków.

Z kolei w drugiej części znajdziemy opisy konkretnych interwencji, które można zastosować w pracy z dzieckiem lub nastolatkiem. Są one szczegółowo opisane – podany jest cel, jaki chcemy za ich pomocą osiągnąć oraz instrukcje dla pacjenta, a także rozwinięcie, czyli ujęcie problemu od nieco innej strony. Dzięki instrukcjom oraz rysunkom można je traktować jako gotowe karty pracy do użycia podczas spotkania z dzieckiem.

To, co zdecydowanie mi się podoba, to mnogość przykładów ilustrujących konkretne problemy, z jakimi dziecko czy nastolatek może się mierzyć w środowisku domowym. Jak już wspominałam, przytaczane są rzeczywiste wypowiedzi dzieci oraz króciutkie opisy przypadków.

Podsumowując, Odwrócona relacja to jedna z tych książek, które warto mieć w swojej psychologicznej biblioteczce, zarówno kiedy pracujemy wsparciowo lub terapeutycznie z dziećmi i młodzieżą, jak i kiedy szukamy wartościowej literatury dotyczącej wpływu problemów rodziców na ich pociechy.

Leave a Reply

%d bloggers like this: